Cześć!



Ja też kiedyś byłem migającym się od szkoły uczniem, któremu z matematyką było absolutnie nie po drodze. W zasadzie aż do liceum uważałem, że nie jestem umysłem ścisłym i już nigdy obliczenia nie przyjdą mi z łatwością. Coś jednak weszło mi na ambicje i kończąc gimnazjum, wybrałem profil matematyczny.



Wiele godzin korepetycji i siedzenia nad zadaniami później, podstawową maturę z matematyki napisałem na 100%, a rozszerzoną na 70%.



Nauczyłem się, że nauka jest kwestią odpowiedniego wytłumaczenia problemu - każdy z nas jest inny i myśli nieco inaczej, do każdego można trafić w nieco inny sposób. Ale przede wszystkim - można.



Dlatego nie zamierzam się na Ciebie denerwować, jeśli za n-tym razem czegoś nie rozumiesz. Cierpliwość jest dla mnie bardzo ważna, w końcu uda nam się wejść na te same fale i rozłożyć skomplikowane zadanie na czynniki pierwsze:)