Mirosław Hermaszewski - biografia

Mirosław Hermaszewski urodził się 15 września 1941 roku w Lipnikach na Wołyniu, terenach okupowanych przez Niemców. Pochodził z rodziny szlacheckiej. W nocy z 26 na 27 marca 1943 roku jego rodzinna miejscowość została zaatakowana przez oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii. W rzezi wołyńskiej stracił swojego ojca. W 1945 roku rodzina Hermaszewskich, w ramach repatriacji, została przesiedlona do Wołowa w okolicach Wrocławia. Tutaj Mirosław rozpoczął swoją naukę w szkole podstawowej oraz po raz pierwszy miał możliwość zobaczenia z bliska samolotu – jego wielkiej miłości.

„Kiedy jednak nauczycielka zapytała, kto chciałby zostać lotnikiem, poderwałem się do odpowiedzi tak energicznie, że zawartość kałamarza wylała się na bluzę i spodnie Henia. […] Nauczycielka skomentowała całe zajście następująco: „Jeszcze nie lata, a już bombarduje”. […] Tak rozpoczęła się moja lotnicza przygoda: od lądowania, bo obaj wylądowaliśmy w kącie”.

Pasję do lotnictwa i wiedzę na temat samolotów zdobywał od małego. Najpierw z prenumerowanych czasopism, w tym ze „Skrzydlatej Polski”. Wzorem do naśladowania stał się starszy brat Władysław uczący się w tym czasie w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Młody Hermaszewski stał się ekspertem w sprawach modelarstwa i lotnictwa wśród swoich szkolnych kolegów. Ze względu na swoją dość mizerną posturę komisja wojskowa przyznała mu kategorię C, a Główny Ośrodek Badań Lotniczo-Lekarskich dwukrotnie nie wydał zaświadczenia umożliwiającego wstąpienie do aeroklubu. Jednak upór i ogromna wiedza dotycząca samolotów sprawiły, że Mirosław w końcu rozpoczął upragnione szkolenia lotnicze. W 1960 roku był to kurs pilotażu szybowcowego we Wrocławiu, a rok później w Grudziądzu. Zaraz po tym dostał się do Szkoły Orląt w Dęblinie. W 1964 roku otrzymał promocję oficerską. W tym czasie posiadł kwalifikacje pilota myśliwskiego trzeciej klasy, potrafił walczyć w powietrzu, atakować naziemne cele bombami i bronią pokładową. Swoją służbę kontynuował w 62. pułku lotnictwa myśliwskiego Obrony Kraju w Poznaniu, gdzie zdobył uprawnienia pilota myśliwskiego pierwszej klasy.

W roku 1965 ożenił się z Emilią Łazar, z którą miał dwoje dzieci – Mirosława i Emilię. 6 stycznia 1975 roku Mirosław Hermaszewski awansował na stopień majora, a następnie został dowódcą 11. pułku lotnictwa myśliwskiego we Wrocławiu. Tutaj przeszedł przeszkolenie z pilotowania samolotów ponaddźwiękowych MIG-21. Tutaj także, rok później, otrzymał tajny szyfrogram nakazujący wytypowanie kilkunastu najlepszych pilotów jako kandydatów do latania na nowym sprzęcie. Tak oto sam trafił do Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej, w którym rozpoczął serię badań, testów, podczas których pilotów poddawano m.in. ogromnym przeciążeniom w wirówkach, lub zamykano w komorach z niskim ciśnieniem, gdzie stopniowo zmniejszano ilość tlenu, zastępując go azotem. Z początkiem grudnia 1976 roku Hermaszewski wraz z Zenonem Jankowskim trafili do Centrum Szkolenia Kosmonautów im. Jurija Gagarina pod Moskwą. Dołączyli do radzieckiego programu Interkosmos.

Dokładnie 27 czerwca 1978 roku o godzinie 16:27’21 wystartował statek kosmiczny Sojuz 30. Na pokładzie z Mirosławem Hermaszewskim był radziecki pułkownik Piotr Klimuk. Celem misji było dotarcie do stacji kosmicznej Salut 6.

Tak moment startu opisał Hermaszewski w swojej książce „Ciężar nieważkości. Opowieść pilota-kosmonauty”:

„Drgnęło. Poczułem ruch. Mimo woli, wbrew instrukcji, powiedziałem po polsku: „Ruszyliśmy, jedziemy”, a za chwilę Piotr oficjalnie, akcentując każde słowo, zameldował: „Ja Kaukaz – jest padjom, samopoczucie załogi dobre”. […] Ruszyliśmy w nieznane w największą przygodę życia”.

Misja zakończyła się powodzeniem, a kosmonauci bezpiecznie powrócili na Ziemię 5 lipca 1978 roku.

Podczas późniejszych uroczystości na Kremlu Mirosław Hermaszewski został odznaczony Złotą Gwiazdą Bohatera ZSRR (nr 11301). Leonid Breżniew powiedział: „Syn Ojczyzny Kopernika był w Kosmosie, to fantastyczne. Dla Polski i Polaków to jest powód do wielkiej narodowej dumy”.

Hermaszewski wraz z Piotrem Klimukiem powrócili do Warszawy tuż przed 22 lipca 1978 roku. Obaj otrzymali wysokie odznaczenia państwowe i wyróżnienia Polskiej Akademii Nauk. „Szczerze ucieszyłem się także z głównej nagrody za lot kosmiczny – samochodu marki Polonez w kolorze zieleń stepowa” – napisał Hermaszewski w swojej książce.

Jesienią 1980 roku Mirosław wraz z rodziną wyjechał do Moskwy, gdzie rozpoczął studia w Akademii Sztabu Generalnego. Po otrzymaniu dyplomu Akademii Dowódczo-Sztabowej szczebla operacyjno-strategicznego, późną jesienią 1984 roku objął obowiązki komendanta Szkoły Orląt w Dęblinie. Następnie awansował na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, był doradcą Ministra Obrony Narodowej Stanisława Dobrzańskiego. W lotnictwie służył do 2001 roku, jednak na zakończenie służby nie odbył ostatniego lotu. Nastąpiło to dopiero w 5 października 2005 roku, kiedy to Mirosław Hermaszewski, samolotem bojowym MIG-29 wykonał swój ostatni lot pożegnalny.

Na zawsze pozostanie w naszej pamięci.

hermaszewski

Spotkanie z Mirosławem Hermaszewskim w Olsztyńskim Planetarium i Obserwatorium Astronomicznym z okazji imienin Mikołaja Kopernika - 6 grudnia 2019 r. (fot. archiwum prywatne)

"Kim my jesteśmy w tym bezmiarze przestrzeni ze swoimi dokonaniami, problemami, marzeniami i dążeniami? Jesteśmy braćmi wszystkich gwiazd, planet, komet i innych nie do końca rozpoznanych obiektów, bo 80 procent naszego ciała stanowi wodór, który występuje powszechnie, a inne pierwiastki występujące w naszym organizmie i w przyrodzie są wynikiem syntezy nuklearnej gwiazd. [...] Myśląc o przyszłości, troszczmy się o wszechstronne wykształcenie, bowiem bez gruntownej wiedzy nie poznamy zagrożeń i nie zapobiegniemy ewentualnym katastrofom. Dla cywilizacji nie ma innej drogi."

Mirosław Hermaszewski zmarł 12 grudnia 2022 roku w Warszawie.


Zawarte w treści wpisu cytaty pochodzą z książki „Ciężar nieważkości. Opowieść pilota-kosmonauty” M. Hermaszewskiego.

O autorze

MF
Dodaj ogłoszenie
Najpopularniejsze artykuły
10 najlepszych aplikacji do nauki języków obcych

Znajomość języka obcego jest praktycznie niezbędna w dzisiejszym świecie. W poniższym tekście przedstawimy Wam 10 aplikacji mobilnych, które umożliwiają naukę różnych języków obcych.

Jakie książki wybrać, aby dobrze przygotować się do matury z matematyki?

Jakie książki wybrać, aby dobrze przygotować się do matury z matematyki? Ciężko na to pytanie odpowiedzieć, ponieważ na rynku jest bardzo dużo pozycji. Przedstawiamy subiektywną listę od naszego korepetytora.

Matura ustna z angielskiego - przydatne zwroty

Zebraliśmy zwroty z języka angielskiego, które musisz znać przed egzaminem ustnym.

Baza testów
Pobierz darmowe ebooki
i zapisz się na newsletter.
e-book




Raport cen korepetycji 2022