Dominika Wierzchowska

Jestem kompozytorką, pianistką, aranżerką i dyrygentką, a przede wszystkim osobą, która od kilku lat pracuje z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi poprzez muzykę – zarówno w edukacji, jak i działaniach z elementami muzykoterapii.



Ukończyłam studia licencjackie na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku (jazz i muzyka estradowa, specjalność: kompozycja i aranżacja), obecnie kontynuuję studia magisterskie. Dwukrotnie otrzymałam stypendium rektora za wysokie wyniki w nauce, a studia ukończyłam z wyróżnieniem.



Moje doświadczenie pedagogiczne zaczęło się od pracy z najmłodszymi – ukończyłam wydział rytmiki w Poznańskiej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II stopnia im. Mieczysława Karłowicza, zdobywając przygotowanie do pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Prowadziłam zajęcia muzyczne, rytmiczne i muzykoterapeutyczne w przedszkolach i żłobkach, ucząc poprzez ruch, zabawę i doświadczenie.



Pracuję również z osobami z niepełnosprawnościami – ukończyłam warsztaty z muzykoterapii i brałam udział jako muzykoterapeutka w obozach organizowanych przez Fundację Ducha. Współpracowałam z Fundacją „Daj Szansę” oraz przez trzy lata uczestniczyłam w projekcie usamodzielniającym osoby z niepełnosprawnościami w Fundacji Kaktus. Te doświadczenia nauczyły mnie indywidualnego podejścia, uważności i elastyczności w pracy z drugim człowiekiem.



Muzyka towarzyszy mi od najmłodszych lat – zaczęłam od fortepianu w szkole muzycznej w Toruniu, który do dziś stanowi podstawę mojej pracy. Równolegle rozwijałam się wokalnie (chór „Gioia Di Cantare”, zespół gospelowy „Omnes Filii Dei Domini”) oraz twórczo – komponując i aranżując własną muzykę.



Poza nauczaniem aktywnie tworzę i realizuję projekty artystyczne – komponuję, aranżuję, współtworzę koncerty (m.in. projekt poświęcony Edith Piaf), piszę muzykę do poezji i rozwijam autorskie projekty sceniczne.



W pracy z drugim człowiekiem najważniejsze jest dla mnie stworzenie bezpiecznej, wspierającej przestrzeni. Podążam za uczniem i jego potrzebami, zamiast narzucać schematy. Wierzę, że każdy ma w sobie naturalną muzykalność – rolą nauczyciela jest pomóc ją odkryć i rozwinąć. Muzyka jest dla mnie językiem emocji, a nie ocen.



Inspiruję się m.in. twórczością Hani Rani, Sławka Jaskułke i Marii Schneider, ale czerpię z wielu gatunków muzycznych. W swojej pracy łączę kreatywność, improwizację i swobodę z solidnymi podstawami muzycznymi.